ย้อนระลึกความหลังกันนิดนะครับ เหตุการณ์นี้มันเกิดมาประมาณซัก 6-7 ปีที่แล้ว ที่ผมเองเรียนจบใหม่ๆ (ปริญญาตรี) ประมาณปี 2544 แล้วตัวเองก็ยังไม่ได้มีอะไรทำเป็นชิ้นเป็นอันมากนัก นอกจากการไปช่วยสอนวงโยธวาทิตของโรงเรียนบดินทรเดชาเท่านั้น แต่ไอ้เวลาที่สอนจริงๆ หน่ะมันก็แค่ช่วงประมาณเดือน ส.ค.-ม.ค. เท่านั้น ก็กินเวลาแค่ 5-6 เดือนเอง แล้วเวลาที่เหลืออยู่ละจะไปทำอะไรดี ตังค์ก็ไม่มีใช้ ว่างงานครับ..ก็เลยได้กลับไปช่วยกิจการงานที่บ้าน(ลพบุรี)
แต่งานมันน้อยครับ ก็ว่างๆ เยอะ ประกอบกับช่วงนั้นเป็นคนบ้ากินกาแฟมาก หากาแฟดีๆ กินก็ยาก แถมยังว่างงานอีก ก็เลยเปิดร้านกาแฟขึ้นมาร้านนึงครับ แต่ก็ไม่ได้เน้นจะขายมากมายนัก ส่วนใหญ่จะเน้นไว้รับรองลูกค้ามากกว่า เปิดเพราะอยากเปิดแหละ …ในช่วงแรกๆ มันก็ติดขัดหลายอย่าง เครื่องก็ไม่ดี ดันไปเชื่อคนขายซื้อเครื่องชงฟูลลี่ออโต้ราคาแพงระยับ แต่ก็ชงออกมาไม่ได้อย่างที่เราต้องการ ใช้อยู่ 2-3 อาทิตย์ก็ขอพ่อเปลี่ยนใหม่เป็นเครื่องแบบใช้ก้านชง โดนด่าใหญ่เลยครับ แต่ก็ได้เปลี่ยนนะ เท่านั้นยังไม่พอการหากาแฟดีๆ มาใช้ชงเมื่อสมัยนั้นมันช่างยากเสียเหลือเกิน มันไม่ใช่อย่างที่ตัวเองอยากได้เลย ตัวเลือกมันน้อยครับ… แต่ก็เหมือนสวรรค์เป็นใจ เพราะคนที่มาช่วยสอนวงโยธวาทิตด้วยกันนั้นบ้านญาติเค้าทำโรงคั่วกาแฟอยู่ที่เชียงใหม่(คุณมด) ก็เลยได้กาแฟจากเมืองเหนือบ้านเรามาได้ลองใช้กัน พอได้ลองกาแฟที่มันคั่วมาใหม่กว่าก็ของขึ้นเลยครับ มันเจ๋งกว่ากาแฟที่เราใช้อยู่เยอะแฮะ
ทำร้านกาแฟกับช่วยที่บ้านอยู่ได้ซักพักนึง ก็รู้สึกว่ามันงานที่เราทำอยู่มันน้อยมากๆ ค่อนข้างไร้คุณค่าในตัวเอง เพราะส่วนใหญ่ใช้ลูกน้องทำ เลยเริ่มเบื่อแบบทรมาน….จนผมทนไม่ไหวก็เลยหนีที่บ้านออกมาเรียนป.โทครับ ตั้งใจหนีมาเรียนโดยเฉพาะเลยแหละ แล้วก็ตั้งใจไว้แล้วด้วยว่าจะทำงานเกี่ยวกับกาแฟที่เราชอบไปด้วย แต่ก่อนที่จะเรียนป.โทก็กลับไปช่วยที่โรงเรียนบดินทรสอนอีกครั้ง แล้วก็พยายามหาข้อมูลเกี่ยวกับกาแฟศึกษามันให้เยอะขึ้น พร้อมกับขายเมล็ดกาแฟไปด้วย(รับเค้ามาขาย) แล้วก็ขายเครื่องชงต่างๆ ในช่วงแรกที่ขายก็ใช้ชื่อ Bluebean Coffee ครับ แต่ใช้ชื่อนี้ไปซักพักรู้สึกว่ามันยาวไปก็เลยเปลี่ยนชื่อตัวเองมาเป็น Bluecoffee ซะ
ขายเมล็ดกาแฟไปได้ซักระยะก็พอดีดันเปิดเวบไปเจอร้อยตะวัน www.roytawan.com ผมเลยโทรไปคุยกับพี่เก๋เจ้าของเวบเลยครับ ซึ่งพี่เก๋แกก็ใจดีมาก ให้ความรู้เกี่ยวกับเรื่องการคั่วกาแฟกับผมมากมาย ไม่มีกั๊กกันเลยครับ ซึ่งผมเองก็ได้พี่เก๋คนนี้แหละเป็นที่ปรึกษาในการดำเนินธุรกิจช่วงแรก ซึ่งผมเองก็อยากคั่วกาแฟอยู่แล้วด้วย พี่เก๋ก็ยุส่งเลยครับให้คั่วเองดีกว่าเยอะ…เอาวะ…
เทียวไปเทียวมาหาพี่เก๋อยู่ 4-5 รอบ ก็ได้ฤกษ์เปิดตัวโรงคั่วของตัวเองอย่างจริงจัง พร้อมกับเวบตัวเองออกมาด้วย ตอนแรกก็อยากใช้ชื่อ Bluecoffee ทำเป็นชื่อโดเมนนะ แต่มันก็ดันมีคนเอาไปใช้ซะละ เรียกว่าโดนตัดหน้าเลยแหละ เพราะเช็คตอนแรกยังไม่มีเลย ก็เลยเปลี่ยนมาใช้เป็น www.bluekoff.com แล้วก็เลยเปลี่ยนมาเป็นยี่ห้อ Bluekoff ด้วยเลย
ช่วงแรกที่ทำจริงจังแบบนี้ก็ล้มลุกคลุกคลานมากมาย คั่วกาแฟพลาดบ้าง ปรับโพรไฟล์ไม่ดีบ้าง ชาวเขาหลอกเอากาแฟห่วยมาขายให้บ้าง การเปิดตลาดใหม่ก็ยาก เยอะแยะครับ ผมเองก็ค่อยๆ ปรับกับไปทีละอย่าง ค่อยๆ คุมมันจนพัฒนากาแฟตัวเองขึ้นมา จนจากวันนั้นมาจนวันนี้มันก็เลยกลายเป็นเวบ bluekoff อย่างที่เพื่อนๆ ได้เห็นกันนั่นแหละครับ